سایه زمین و کمربند زهره
تصور کنید هنگام غروب خورشید کنار ساحلی در حال قدم زدن هستید و سایهی شما هم روی شنهای ساحل با شما همقدم است و هرچه خورشید پایینتر می رود سایهی شما هم کشدارتر می شود. شاید باورش دشوار باشد اما در همین لحظه می توانید سایهای عظیمتر را هم در اطراف خود تشخیص دهید ؛ سایهی سیارهی زمین!
روزی کاملا صاف را انتخاب کنید و درست زمان غروب در جایی که نمای بازی دارد مثل بلندای یک بزرگراه یا ساختمان و یا کنار یک ساحل قرار بگیرید . اینبار بجای تماشای غروب در غرب پشت به خورشید و روبه افق شرق بایستید.
در آن هنگام که خورشید پشت سر شما در حال غروب است نواری پهناور به رنگ صورتی تا نارنجی بر لبهی افق شرقی پدیدار می شود. این نوار را کمربند زهره می نامند که حاصل پراکنده شدن نور سرخ خورشید توسط جو زمین است . کمی صبر کنید و بگذارید خورشید پشت سرشما کاملا در افق پنهان شود بعد از چند دقیقه درست در پایین کمربند زهره ، نواری تازه آشکار خواهد شد اینبار به رنگ آبی-خاکستری و با روشنایی کمتر. این نوار تیره در واقع سایهی سیارهی خودمان است ؛ سایهی زمین.
این پدیده را می توانید هر روز بعد از غروب و یا اگر سحرخیز هستید حدود بیست دقیقه قبل از طلوع خورشید درست در جایی خلاف جهت ( صد و هشتاد درجه مخالف ) محل آمد و شد خورشید نظاره کنید.